پژوهشکده مهدویت و موعودگرایی انتظار پویا دو فصلنامه علمی تخصصی مطالعات مهدوی 26766108 16 59 2025 08 23 Examining and comparing the characteristics of social life in the Hollywood post-apocalypse with the era of the appearance of the Savior in Abrahamic religions بررسی و مقایسه شاخصه‌های زندگی اجتماعی پساآخرالزمان هالیوودی با دوران ظهور منجی در ادیان ابراهیمی 113 131 234131 FA مسعود زائری دانش آموخته سطح 4 مهدویت موسسه آینده روشن حوزه علمیه قم Journal Article 2025 08 11 The concept of the apocalypse and the emergence of a new life following it is considered a common and fundamental theme in divine religions. In all holy books, this period is described not only as the absolute end of life, but also as a new beginning for an ideal and utopian life. However, Hollywood cinema, which is today one of the most important and influential global media, presents a completely different image of the future within the framework of the post-apocalyptic genre. The cinematic representations of this genre are mainly based on the dominance of destruction, the collapse of social order, tribal life, intense class conflicts, and life in a constant atmosphere of fear and insecurity. This dark and hopeless image is not only inconsistent with the teachings of divine religions about the era after the advent of the savior, but also redefines fundamental concepts such as salvation, the future of humanity, and civilization in a secular and pessimistic format. This article examines the semantic and ideological gap between these two narratives of the future through a comparative analysis of the religious discourse of the post-apocalyptic era and post-apocalyptic cinematic representations. مفهوم آخرالزمان و ظهور حیاتی نوین در پی آن، از مضامین مشترک و بنیادین در ادیان الهی به شمار می‌رود. در تمامی کتب مقدس، این دوره نه تنها به‌ عنوان پایان مطلق زندگی نیست، بلکه به‌مثابه آغازی نو برای زندگی آرمانی و اتوپیایی توصیف شده است. با این حال، سینمای هالیوود که امروزه یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین رسانه‌های جهانی محسوب می‌شود، در چارچوب ژانر پساآخرالزمانی، تصویری کاملاً متفاوت از آینده ارائه می‌دهد. بازنمایی‌های سینمایی این ژانر عمدتاً مبتنی بر سیطره ویرانی، فروپاشی نظم اجتماعی، زندگی قبیله‌ای، تضادهای طبقاتی شدید و زندگی در فضای دائمی ترس و ناامنی است. این تصویر تاریک و نومیدانه نه تنها با آموزه‌های ادیان الهی درباره‌ی دوران پس از ظهور منجی همخوانی ندارد، بلکه به بازتعریف مفاهیم اساسی چون نجات، آینده بشر و تمدن در قالبی سکولار و بدبینانه می‌پردازد. این مقاله با تحلیل تطبیقی میان گفتمان دینی دوران پس از ظهور منجی و بازنمایی‌های سینمایی پساآخرالزمان، به بررسی فاصله معنایی و ایدئولوژیک میان این دو روایت از آینده می‌پردازد. https://www.mahdimag.ir/article_234131_fb7ee47804f3fb441e5363a7d9c2d33b.pdf